Sona İki Kala

Merhaba Sevgili Dostlarım nasılsınız. Ben iyiyim. Ama canım çok sıkılıyor. Sanki günler geçmiyor gibi geliyor. İnsanların gerçek yüzlerini yeni yeni görüyorum. Ayşe hocanın bana emanet ettiği, adını benim koyduğum Şirinem güzel değil diye odasından kovan bir müdür yardımcım var. Kendi ağzından duydum üstelik. Şirinecik çok tatlı bir kedi ve çok ürkek. Dışarda yaşaması mümkün değil. Çok mazlum. Ben emekli olunca gözüm arkada kalacak. Diğer memmur arkadaş bana bir gün dedi ki "biz iki kediye bakamayız". Dumur oldum, her ay ben de mama parası veriyorum ki Şirinem dışlanmasın, aç kalmasın. Ben de Şirine' ye mama alayımmış. Oysa okulun güzeller güzeli kedisi Beşiktaş Şirine'nin mamasını yiyor diğeri de öbürünün. Ve Şirine' yi okulda kimse sevmiyor. Resmen ayrımcılık yapılıyor. Çok üzülüyorum. Dün öğle molasına kadar her şey çok güzeldi. Sonra ben markette gittim. Döndüm. Şirine yine odamızzdaydı. Bir ayağını havada tutuyordu, dokundum. Bağrındı. Sonra patisinin şiştiğini fark ettik. Dün çok bağırdı. Bugün daha sakin ama yine ağrısı var. Kendi isteğiyle kucağıma geldi. Yine canı acıdı, bağırdı. Canını acıtmamaya çalışıp yerine yatırdım. Bana naz yapıyor gibi geliyor. Elim üzerinde, sık sık seviyorum. Keşke onu da alabilme şansım olabilse. Erdem, taşıma kutusu getirdi, sonra barınağa gidecek, orada da veteriner varmış. Emekli olunca gözüm arkada kalacak. Bir yandan da emekliliği iple çekiyorum. Benim, bir yerde kalma ömrüm üç yıl, bunu aşınca devreler yanıyor. Bu arada hayırlısıyla ay sonuna doğru emeklilik işlemlerim başlayacak diye biliyorum. Hayal kırıklığına uğramam dilerim. Emekli olmakla doğru mu yapmış olur muyum diye düşünüyorum. Annem de bir çok değişiklik yapılacağını söylüyor. Benden şimdilik bu kadar sevgili dostlarım, yeniden görüşünceye dek sevgiyle kalın.